سگ نژاد دوبرمن؛ خصوصیات ظاهری و رفتاری

سگ نژاد دوبرمن -1

سگ نژاد دوبرمن Doberman | در ناحیه آپولدا واقع در آلمان ریشه دارد و درسال ۱۹۰۰ به طوررسمی شناسائی شده است.

این نژاد اندازه متوسط و ظاهری خوش تراش دارد. قدرت عضلانی زیاد آن در نگاه اول جلب توجه می کند. زیبائی و خوش رنگ و نگاری سگ نژاد دوبرمن هر تازه کاری را به اشتباه می اندازد. هوشیاری، چابکی، چالاکی عضلات و رفتار وجوه آشکاری است که درچشم هر بیننده ای جلب توجه می کند.

دوبرمن سگی باوفا است و بیشتر از هر نژادی اثرات حیوانات نجیب زاده را دارا می باشد.

یک دوبرمن اصیل و تربیت یافته ماهیت خود را به عنوان یک دوست و یک محافظ باوفا به اثبات رسانده است. همچنان که رشد می کند ویژگی های نبوغ و توان یادگیری بالایش آن را به یک سگ پلیس و جنگی تبدیل کرده است. در عین حال چالاکی و جرات زیاد آن را بسیار با ارزش نموده است. این سگ حتی با ایما و اشاره متوجه مقاصد صاحب خود می شود. حس بویائی بسیارقوی باعث شده که در پلیس جنایی کاربرد زیاد داشته باشد. ویژگیهای این سگ آن را برای استفاده در شکار بسیار عالی نموده است.

 مشخصات ظاهری سگ نژاد دوبرمن

از مشخصات ظاهری حیوان می توان به چشمهای بادامی و گونه های پهن و عضلانی و نزدیک بودن لب ها به فکین و کتف های برجسته و پهن وعضلانی بودن سینه و کمر اشاره کرد. گوشهای نوک تیز، قوس گردن مناسب، بدن مستطیلی که معمولاً دم را روی مفصل دومین مهره دمی قطع می کند. دندان ها و پوزه قوی، سر مثلثی شکل، زانویی که به خوبی شکل گرفته و حاشیه های بدن که کاملا مشخص و بارز هستند، اندامی زیبا به آن داده اند.

سگ نژاد دوبرمن سگی است با جثه متوسط، با بدنی توپر، عضلانی و قوی که برای سرعت زیاد و استقامت طراحی شده است. از لحاظ ظاهری زیبا و از لحاظ حرکات پرانرژی، مصمم، دقیق، نترس، هوشیار و در عین حال مهاجم است.

اثرات نترسی و کنجکاوی در چشمهای تیره و در هماهنگی با ویژگی های بدن کاملا مشخص است. سگ نژاد دوبرمن از لحاظ بدنی قوی تر از آنچه که هست به نظرمی رسد و با غریزه خطاناپذیر خود درحالت آماده باش سریعاً پاسخ داده و بخوبی از صاحبان خود دفاع می کند.

چشمهای بادامی شکل، دارای عمق متوسط با حالتی قوی و پر انرژی که رنگ آن از قهوه ای معمولی تا قهوه ای تیره در سیاه رنگ و قرمز و خاکستری و حنایی در سگهای لکه دار متغیر است. گوشهای کوتاه شده را بصورت افراشته نگاه می دارد. دندانها بسیار قوی و سفید هستند و عملکرد آن دقیقاً شبیه به قیچی است.

توله سگ نژاد دوبرمن Doberman
توله-سگ-نژاد-دوبرمن

پوشش : نرم، کوتاه، ضخیم و شفاف

رنگ : سیاه یکدست، قهوه ای، آبی و یا بلوطی با نقاط بلوطی روی سر و بدن و پاها

خصوصیات :

اندازه سگ دوبرمن :

وزن در نرها : ۳۰-۴۰ کیلوگرم  ، ارتفاع در نرها : ۶۶-۷۱ سانتیمتر

وزن در ماده ها : ۳۰-۴۰ کیلوگرم ،  ارتفاع در ماده ها : ۶۱-۶۶ سانتیمتر

خصوصیات رفتاری

سگ نژاد دوبرمن سگی فرمانبردار، مطیع و اشرافی است که می تواند حیوان دست آموز خوبی برای صاحبش باشد اما باید به نگهداری و تربیت آن توجه شود. دوبرمن سگی باوفا است و بیشتر از هر نژادی اثرات حیوانات نجیب زاده را دارا می باشد.

سگ نژاد دوبرمن در اصل سگ کار است و برای آن پرورش می‌یابد اما در بین مردم، بیشتر با کلیشه‌هایی همچون وحشی و تهاجمی بودن شناخته می‌شود. در اصل آن‌ها را به عنوان سگ محافظ و مراقب پرورش می‌دهند. برای این منظور باید در نگاه هر کسی بزرگ، تهدیدآمیز، بی‌باک و جسور به نظر آید.

این صفات باعث شده که دوبرمن سگ خوبی برای محافظت شخصی، سگ پلیس و جنگ باشد. اگر چه این ویژگی‌ها باعث می‌شود که این نژاد قوانین همنشینی با انسان را خوب فرا نگیرد. اما پروش‌دهنگان جدید در طول سال‌ها توانسته‌اند از درنده‌خویی این سگ بکاهند و دوبرمن امروزی را به سگی هوشمندتر، تربیت‌پذیرتر و آرام‌تر تبدیل کنند. در واقع دوبرمن امروزی با توجه به اندازهٔ بدن و همین‌طور پوشش مناسب و کوتاهش، سگی ایده‌آل برای نگه‌داری در منزل هست.

آن‌ها به راحتی احترام و مراقبت نسبت به صاحب خود را یاد می‌گیرند. بنابراین سگی ایده‌آل برای محافظت هستند. آن‌ها به طور کلی با انسان‌ها و سگ‌های دیگر رابطهٔ خوبی دارند اما با این وجود در برخورد با غریبه‌ها رفتار پرخاشگرانه‌ای دارند. شواهد بسیار کمی وجود دارد که دوبرمن نسبت به صاحب خود پرخاشگر باشد.

شواهدی وجود دارد که دوبرمن پینچر شمال آمریکا آرامتر از نمونه اروپایی آن است. به همین دلیل تکثیر و پرورش آن‌ها در آمریکای شمالی بیشتر رایج است. به خاطر این تفاوت ها نسل‌های متفاوت از دوبرمن دارای ویژگی‌های متفاوت هستند. همچنین گفته شده دوبرمن آمریکای شمالی نجیب‌تر با وفاتر و باهوش‌تر است.

این نژاد فوق العاده فداکار و بی نهایت حامی و مراقب صاحبش می باشد.

سگ نژاد دوبرمن بسیار خطرناک بوده و تنها سگی است که با ایما و اشاره چشم و ابرو مقاصد صاحبش را درک می کند. این نژاد در پاسبانی و محافظت بی نظیر است، بطوریکه او را “ژاندارم” می نامند. وی به بیگانه ها با بدبینی خاصی می نگرد و موقعی خطرناک می شود که دشمن قصد ایستادگی و مقاومت در برابر او داشته باشد. در این مواقع به نواحی بالای بدن (سروگردن) حمله می کند که در این حالت تنها راه خلاصی دشمن از دست حیوان شلیک گلوله به وی می باشد ؛ چرا که بکار بردن چوب و چاقو در برابر آن بیهوده خواهد بود و حیوان تا آخرین لحظه ای که جان در بدن دارد به دشمن حمله کرده و هرگز تسلیم نخواهد شد.

دوبرمن نسبت به تنبیه های بی موقع صاحب خود حساس بوده و هرگزآن را از یاد نخواهد برد و در نهایت تلافی خواهد کرد. بنابراین اگر این نژاد را بعنوان سگ نگهبان برگزیده اید هرگز با خشونت بی مورد با آن رفتار نکنید. این سگ درحال حاضر در اغلب فروشگاههای بزرگ دنیا به منظورنگهبانی شبانه مورد استفاده قرار گرفته و در پایگاه های نظامی نیز از آن برای امر محافظت استفاده می شود. این حیوان طالب جست و خیز و دوندگی است و اغلب تمایل دارد که اینکار را با صاحبش انجام دهد.

 یک دوبرمَن اصیل و تربیت یافته ماهیت خود را بعنوان یک دوست و یک محافظ باوفا به اثبات رسانده است.

خشونت

براساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری، بین سال‌ّهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۸، تعداد افرادی که در نتیجهٔ حملهٔ دوبرمن پینچر زخمی یا کشته شده‌اند کمتر از افرادی است که توسط ژرمن شپرد، روت‌ویلر، گرگی و مالاموت بوده‌است.

هوش

اگرچه روش‌های محاسبهٔ هوش سگ‌ها متفاوت است و اغلب نتیجه‌های مختلفی به‌دست می‌آید اما در بسیاری از مطالعاتی که پیرامون سگ‌ها در مواردی همچون تربیت‌پذیری، فرمان‌برداری، هوش، روابط اجتماعی و … انجام می‌شود، دوبرمن رتبه‌های بالا را به خود اختصاص داده‌است.

برای مثال، استندلی کورن، روان‌شناس، در کتاب هوش سگ‌ها دوبرمن را در رتبهٔ ۵ بهترین نژادهای سگ قرار داد. همچنین در دو مطالعه‌ای که در سال ۱۹۸۰ و ۱۹۸۵ انجام شد، دوبرمن رتبهٔ ۱ بهترین نژاد سگ را دریافت کرد. این رتبه براساس تربیت‌پذیری و فرمان‌بردای داده می‌شد.

دوبرمن در کنار سگ گله اسکاتلند (بوردر کالی)، ژرمن شپرد، گلدن رتریور و پودل استاندارد در بیشتر رده‌بندی‌ها از بهترین نژادها هستند.

طول عمر سگ دوبرمن 

سگ نژاد دوبرمن  به طور متوسط بالای ۱۳ سال عمر می کند.

مشکلات سلامتی سگ دوبرمن

سگ نژاد دوبرمن غالباً سگ سالمی است. ولیکن بعضا بیماریهای خونی، مشکل چاق شدن در سنین بالا، نفخ، مشکلات لگن و بیماریهای قلبی قابل ذکر می باشد.

به طور میانگین دوبرمن پینچر ۱۰ تا ۱۴ سال عمر می‌کند. بیماری‌های سرطانی در این نژاد به کررات دیده شده. بیماری‌های جدی و معمول این نژاد عبارتنداز:

  • cervical vertebral instability
  • prostatic disease
  • dilated cardiomyopathy
  • von Willebrand’s disease

بیماری‌های غیر جدی و معمول این نژاد عبارتنداز :

  • hypothyroidism
  • hip dysplasia

مطالعات نشان داده که این نژاد بیش‌تر از سایر نژادها از بیماری‌های پروستات رنج می‌برد. مانند: عفونت‌های باکتریایی پروستات، کیست پروستات،benign hyperplasia و prostatic adenocarcinoma

عقیم کردن حیوان می‌تواند این بیماری‌ها را کاهش دهد.

Dilated cardiomyopathy بزرگ‌ترین عامل مرگ در دوبرمن پینچر است. این بیماری در این نژاد بیش از سایر نژادها دیده می‌شود. بیش از ۴۰ درصد از تشخیص‌های این بیماری مربوط به این نژاد و ۱۳ درصد مربوط به نژاد ژرمن شپرد است. این بیماری در اکثر موارد کشنده‌ است و در ۵۰ درصد از موارد مرگ ناگهانی و ناشناخته را به همراه دارد.

شرایط نگهداری سگ دوبرمن

برای نگهداری در آپارتمان مناسب می باشد به شرط آنکه در طول روز به آن اجازه انجام فعالیت بدنی کافی داده شود. اما بهترین مکان برای او یک حیاط متوسط خواهد بود. دوبِرمَن نسبت به سرما حساس است. بنابراین در مناطق سردسیر، پلیس قادر به کار با این نژاد نمی باشد.

نگهداری سگ نژاد دوبرمن نیازمند میزان زیادی تمرین و تحرک است و هر ۲ روز یکبار باید برس کشیده شود. ریزش مو در این نژاد متوسط است و به آراستن کمی نیاز دارد.

دوبرمَن بسیار پر انرژی است و به ورزش و فعالیت بدنی زیادی نیاز دارد.

7 دیدگاه برای “سگ نژاد دوبرمن؛ خصوصیات ظاهری و رفتاری

  1. علی گفته:

    سلام دوستان من یک جفت دوبرمن بلوطی داشتم که تازه توله هاشون به دنیا اومدن ،یکی از توله هاش ماده هست و خال سفید روی پنجه هایش دارد،با اینکه پدر و مادرش اصلا اینطور نیستن،خیلی برام عجیبه،این قضیه طبیعیه؟

  2. Ali_Grd گفته:

    سلام من یه سگ دوبرمن ۶ماهه دارم چند روز پیش از کسی گرفتم با چوب زده بودش الان یکم ترس داره باید چکار کنم ک ترس نداشته باشه و دوباره مثل اول بشه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *